BUBBLE BATH : błękitne

błękitne

Czy wspominałam już, że ścięłam włosy? Nie byłoby w tym może nic takiego, miliony kobiet i mężczyzn każdego dnia ścina sobie włosy. Ja zapuszczałam moje od czterech lat. Były długie prawie do pasa, wypielęgnowane, gęste, ciemne i błyszczące. Były moja dumą i źródłem nieustających komplementów. Uwielbiałam je czesać, zaplatać, wiązać w luźny węzeł na czubku głowy, czuć je na plecach i puszczać je na ramiona tak, by zasłaniały piersi gdy byłam naga. Luby miał na ich punkcie obsesję. Dlatego kilka tygodni po jego wyprowadzce poszłam do fryzjera i zażyczyłam sobie krótkiego pazia koloru blond. Nie mogłam patrzeć na siebie w lustrze. Wciąż czułam jego palce zaplątane w moje włosy, jego dłonie głaskające mnie po głowie. Słyszałam jego komplementy i przypominałam sobie zachwyt w jego oczach. To było moje katharsis. Fryzjerka była przeszczęśliwa - rzadko zdarza się ktoś, kto prosi o tak radykalną przemianę. Kolejne pasma leciały na podłogę a ja czułam, jak przepełnia mnie siła. Wstałam z fotela nowa, uśmiechnięta i pewna siebie.
Luby wrócił, a krótkie blond włosy zostały. Ostatnio oglądałam zdjęcia i zatęskniłam. Próbuję nie pluć sobie w brodę tłumacząc, że gdybym ich nie ścięła nigdy nie stanęłabym na nogi. Ale tak miedzy nami to cholernie mi szkoda.
Teraz znów zapuszczam czuprynę, tym razem w kolorze blond. Grunt to miec dobry plan.

A miało być krótko i na temat. Ostatnio przeprosiłam się z lakierem China Glaze - For Audrey, który pokazywałam TUTAJ. Tym razem podrasowalam go trochę top coatem z Inglota. Nie wiem jak się nazywa, na zakrętce jest zdarty napis "XL". Z tyłu buteleczki opis: "Specjalny lakier do paznokci z wielkocząsteczkowym pigmentem refleksyjnym". Dla mnie bomba. A raczej bombka :D

China Glaze - For Audrey: base coat (Herome), 2 warstwy lakieru, 2 warstwy lakieru nawierzchniowego, top coat (Seche Vite), światło sztuczne bez lampy

China Glaze - For Audrey: base coat (Herome), 2 warstwy lakieru, 2 warstwy lakieru nawierzchniowego, top coat (Seche Vite), światło dzienne bez lampy

PS. Przepraszam za skórki. Niestety walczę z zadziorkami, smaruję i masuję już dobry tydzień i nie ma poprawy :(

błękitne

Za oknem grudzień..

czwartek, grudnia 01, 2011

.. a ja w tym roku w ogóle nie czuję przejścia, między kolejnymi porami roku. Może wpływ na ten fakt ma sytuacja meteorologiczna na zachodnim wybrzeżu Norwegii. Generalnie jest zimno i pada. Czerwiec, lipiec i październik - podobna temperatura i podobna ilośc opadów. Zbyt duża. A ja to lubię. Już się przyzwyczaiłam. Przeglądając posty sprzed roku znalazłam zdanie "Nie lubię Norwegii". Uwaga Panie i Panowie (znaczy te 2% panów które z jakiejś przyczyny przyplątało się na babski blog, pomiędzy kliknięciem na cycki Jennifer Lopez a tyłek Kardashian)..ale o czym to ja? Aaa.. no więc uwaga Panie i Panowie - ODSZCZEKUJĘ! Tak, lubię Norwegię :) Lubię poczucie bezpieczeństwa, które daje mi ten kraj, moja nową stałą prace i fajnego szefa, przedszkole i miłe panie w urzędach. I lubię ten deszcz za oknem, zimny wiatr dzięki któremu mogę bez wyrzutów sumienia zawinąć się w koc i czytać czytać czytać. Po pięciu latach zamieszkiwania tutaj zdałam sobie sprawę, że mimochodem zadomowiłam się, choć broniłam się pazurami i zapierałam łokciami. Doszłam do etapu, na którym temperatura 20 stopni mnie męczy (!!!) i cieszę się, że rzadko zdarza się to w mojej części kraju. Upały to ja mogę mieć w tropikach, kiedy leżę na leżaku nasmarowana filtrami i bezmyślnie wpatruje się w Morze Czerwone. O! :)

A temat meteorologiczny nasunął się mnie z powodu następującego: nie idzie zrobić swatchy. Dzisiaj około godziny 11 wciąż było ciemno i złapałam sie na tym, że straciłam rachubę czy jest jeszcze ciemno po nocy, czy juz znowu się ściemniło z okazji wieczora... Chodzę do pracy z aparatem i staram się w miarę mozliwości wykorzystywać te nikłe promienie, które zaglądają w moje okno od wielkiego dzwonu.

Lakier, który dzisiaj chciałam Wam pokazać to jest myyyyy treassssssure!

Moja wielka lakierowa miłość. Uwielbiam go miec na paznokciach, uwielbiam patrzeć na niego w butelce, gdybym MUSIAŁA wybrać 5 lakierów na bezludna wyspę, on byłby na pewno numerem 1.

Zoya Crystal to kolor, który wygląda jak kryształ na paznokciach. Generalnie jest niebieski, chłodny, jasny. jest tez trochę srebrny, trochę w nim złotych drobinek...cholernie ciężko go opisać, ale w końcu lakier nie jest po to, by go opisywać a po to, by go nosić. Zdjęcia oddają może 60% jego uroku. Wiem, że łatwo się mówi, ale wyobraźcie sobie to co na zdjęciach, jak błyszczy się kilkoma kolorami i wygląda wspaniale, zwłaszcza w sztucznym świetle. I nie jest tandetny.

Koniec gadania, czas prezentowania.

Zoya Crystal, baza (Herome) + 2 warstwy lakieru + top (Seche Vite), światło dzienne z lampą

Zoya Crystal, baza (Herome) + 2 warstwy lakieru + top (Seche Vite), światło dzienne

błękitne

Król jest nagi! (Depend 251)

piątek, czerwca 17, 2011

- Generalnie moglabym mu wybaczyć wszystko, gdyby tylko przestał wsadzać koszulkę w spodnie - podsumowałam Lubego podczas comiesięcznego spotkania z moją przyjaciółką na tak-zwane "farbowanie włosów" (co zawsze przeradza się w plotkarską godzinkę zakrapianą procentami w kontrolowanych ilościach).

- Weź nic nie mów, ja już nie wiem jak mam mojego przekonać, tyle razy mu powtarzałam! - oburzyła się Młoda oddzielając grzebieniem kolejne pasmo włosów i przy okazji ciągnąc mnie niemiłosiernie.

- Przecież oni wyglądają jak dziadki! Sweterek w spodnie. Luby mówi że on tak chodzi bo nie chce wyglądać jak "norweski łach" - wyjaśniłam.

- Akurat Norwescy faceci ubierają się świetnie - powiedziała Młoda.

- No też tak właśnie myślę, na luzie i elegancko, uwielbiam na nich patrzeć, a jeszcze jak gumka od slipek wystaje ze spodni..mm.

- Mmm - zawtórowala mi Młoda.

- No ale Luby uważa, że wyglądają jak brudasy..

- Ja już nie wiem jak mam z moim rozmawiać, nie dość że kupuje za małe ciuchy to wszystko pcha w te spodnie - pożalila się Młoda.

- Może mysli że to go wysmukla - zachichotałam.Poczekaj - dodałam - ale Luby mówi że Twój tak chodzi i mu nic nie marudzisz.

- Mój mówi tak samo o Twoim - zaśmiała się Młoda - że też tak chodzi i dobrze wygląda a Ty mu nie marudzisz.

- Ależ oni są - powiedziałam i obie pokręciłyśmy głowami na nad naszym ciężkim losem z dwoma trzydziestoletnimi emerytami.

(Tutaj muszę dodać, że Luby i facet Młodej są przyjaciółmi..)

Postanowiłyśmy z Młodą akcję na dwa fronty. Każda ma swojego urobić. Niestety polscy faceci przy Norwegach nie prezentują się imponująco. Odwrotnie jest w przypadku Polskich kobiet na tle Norweżek.

Norwegowie noszą się ze sportową elegancją, Norweżki gustują w dresach i workowatych tunikach do kolan. A Polskiego mężczyznę w Norwegii mozna poznać po nieśmiertelnych źle dopasowanych dżinsach i koszulce wciśniętej w spodnie.. No, ale w końcu nie szata zdobi człowieka :)

Kontynuuję niebieski czerwiec i przedstawiam lakier z nowej kolekcji Depend. Kolor jest bardzo na topie, widzialam identyczne barwy w nowej kolekcji Viva la Diva, inne marki również oferują w letnich kolekcjach jasny błękit. Jasno-niebieski shimmer, któremu na szczęście daleko jest do perły. Aplikacja jak marzenie, trwałość przyzwoita (ciężko ocenić mi trwałość lakieru przy zniszczonych paznokciach).

Na zdjęciu dwie warstwy z podkładem i SV.

błękitne

Rzecz o barszczu (For Audrey)

czwartek, listopada 18, 2010

Luby podstępnie zapytał mnie, czy w Norwegii dostaniemy buraki. Dostaniemy, a i owszem, a na co? Na barszcz. Luby zażyczył sobie, żebym na Wigilię ugotowała barszcz. Na moje stwierdzenie, że będzie barszcz z torebki, bo nie potrafię odpowiedział, że och nie ma problemu, bo on mi znajdzie przepis. Feministka w moim sercu zadrżała, odrzuciła włosy na bok, zabębniła pazurami po biurku i słodko powiedziała:

- Skoro i ty i ja nie umiemy ugotować barszczu, to może ty go przygotujesz? Ja będę się musiała nauczyć tak samo jak ty.

Szowinista w sercu Lubego dumnie odpowiedział:

- Nie będę gotował. Kuchnia to jest babskie zajęcie.

Wrrr...nie zostawiłam na nim suchej nitki, argumenty były celne. W końcu stwierdził, że przywiezie słoiczek od mamy z Polski. Odpowiedziałam, że w żadnym razie nie pozwolę mu tego zjeść, albo on gotuje barscz albo mamy barszcz z torebki i koniec. Rozstaliśmy się z niesmakiem i każde wróciło do pracy.

Na lunch wybrałam się z Julką. Przedstawiłam jej sytuację, bardzo wzburzona, na co Julka z pewną taką dozą nieśmiałości oświadczyła:

- Ale dlaczego, barszcz to nic takiego, to najprostsza zupa.

- Tu nie chodzi o barszcz, tu chodzi o zasady! – zagrzmiałam.

Wyłuszczyłam jej dokładnie co myślę o mężczyznach i kobietach, o podziale domowych obowiązków, o kobiecie przy garach nie z pasji do gotowania ale ze zwykłego psiego obowiązku.

Na to Julka poskarżyła mi się, że tak, że ona też czasami ma już dosyć, że jej trąbi o równouprawnieniu na prawo i lewo a w domu nie pomaga, że mu się chyba wydaje że to wszystko robi się samo albo przy udziale czarodziejskich skrzatów.
Zamknęłam się, przede wszystkim z niedowierzania, a później było mi po prostu głupio.

Bo mój robi w domu wszystko. Ja gotuję i robię zakupy, ale to on pomywa po każdym posiłku. Pranie wyciągnięte przeze mnie z pralki przeważnie znajduję powieszone. Pranie wyschnięte ładnie składa mi w kosteczkę i układa po mojej stronie łóżka. Kiedy ja robię zakupy spożywcze on w tym czasie odkurza dom i myje podłogi, pucuje kibelek i lustro w łazience, szoruje brodzik i umywalkę. Często mowi mi: idź się położyć kochanie a ja to sprzątnę.

Wróciłam do domu wieczorem i powiedziałam mojemu Lubemu: Wiesz co? Zrobię Ci ten barszcz na Wigilię.

A on po obiedzie oznajmił to, co tak często mówi, tylko ja nigdy wcześniej się temu nie przysłuchałam przyjmując to jako coś naturalnego, co należy mi się z urzędu: idź pomaluj paznokcie kochanie, a ja to pomyję.

Pomalowałam więc pazury na kolor, który trochę ożywił mnie i mój jesienny look. Maluję się bardzo delikatnie: podkład, róż, rzęsy. Ubieram się przeważnie w czerń. Dlatego pozwalam moim paznokciom ożywiać trochę ten szaroburomysi styl.

China Glaze For Audrey widzialam na zdjęciach niejeden raz, i żadna z tych fotek nie oddała prawdziwie tego koloru. Poniżej zdjęcie w świetle dziennym bez lampy i zdjęcie w świetle dziennym z lampą.

Już na tych dwóch fotkach widać, jak różnie przedstawia się on w zależności od oświetlenia.

Lakier przypomina błękit Tiffanyego – czyli odcień błękitu charakterystyczny dla pudełek, w które Tiffany pakuje swoje wyroby jubilerskie.

Przypomina, bo kolor ten jest chroniony prawami autorskimi firmy Tiffany & co. Nie widziałam pudełka Tiffanyego w realu, ale patrząc na zdjęcia w internecie mogę sobie gdybać, że lakier For Audrey swobodnie przekroczył granicę i naruszył prawa autorskie, co w tym wypadku jest komplementem w strone China Glaze.

Kolor jest taki jak kolor pudełka Tiffanyego, musicie mi wierzyć bo zdjęcia nie oddają tego odcienia.

Wrzucam jeszcze kilka fotek, no bo skoro już je popełniłam.....

Jak mawiała Holly Golightly, bohaterka książki (tak, tak, Truman Capote jest jej autorem) i filmu „Śniadanie u Tiffanyego", grana przez Audrey Hepburn (to na jej cześć China Glaze wypuścił kolor For Audrey):

"Każdy człowiek szuka swojego miejsca na świecie, miejsca, gdzie czułby się tak dobrze, jak u Tiffany`ego"

BUBBLE BATH

Och, Wasza Wysokość...

H&M Urban Spirit

H&M Nail Him

Drapacz chmur

Herring Problem - wtf?

For Audrey vol 2

Za oknem grudzień..

Król jest nagi! (Depend 251)

Rzecz o barszczu (For Audrey)

Agga

DNI PŁODNE:

Magiel:

Instagram