BUBBLE BATH : prywata

No3 czyli wczesne objawy ciąży!

piątek, sierpnia 26, 2016

Zdawałoby się, że po przebytych dwóch ciążach (i jednej niecałej) mam doświadczenie i potrafię odróżnić obawy ciąży urojonej (następują natychmiast po seksach w trakcie owulacji a czasami nawet kilka dni przed owulacją pomimo wstrzemięźliwości...) od ciąży prawdziwej, z reguły bezobjawowej aż do wykonania testu, kiedy to objawy pojawiają się w tym samym czasie co druga kreska na teście.
Najpierw ustalmy sobie pewne szczegóły:

Nic to, pomimo naszego podeszłego wieku (hłehłe), pomimo zmęczenia miągwieniem Bubiego, pomimo poczucia permanentnego braku czasu, pomimo braku dodatkowej sypialni, pomimo mojej niepewności, pomimo wątpliwości jak będziemy podróżować, pomimo zapaści na rynku ropy naftowej i związanej z tym sytuacji ekonomicdznej w Norwegii, pomimo naszych planów emigracji do Australii... no daliśmy sobie trochę czasu i bez spiny postanowiliśmy, że jak się uda to się uda. Oczywiście objawy ciąży nie zwlekały i pojawiły się zaraz po naszym postanowieniu.

Duży brzuch: właściwie brzuch przyjął wygląd ciążowy już kilka dobrych miesięcy temu. Na wszelki wypadek postanowił sobie wyskoczyć do przodu, tak żeby jakby co już być gotowym. Po dwóch cesarkach niestety nie mam kontroli nad poprzecinanymi mięśniami brzucha. W praktyce wygląda to tak, że budzę się płaska jak deska a dzień kończę z brzuszkiem wskazującym na 6 miesiąc ciąży. Pod wieczór staram się po prostu nie wychodzić z domu, żeby sąsiedzi nie zaczeęli mi gratulować i klepiąc mnie po brzuchu mówić że „to już niedługo”...
Zachcianki. Chce mi się przede wszystkim kanapek z żółtym serem, pomidorem i cebulą. Och matko, jak ja się tym zażeram. Żółty ser wchłaniałabym przez skórę. Chciałabym się w niego owinąć i powoli go asymilować. I obiadki. Takie konkretne, z puree i solidną surówką. Oczywiście fakt, że mój sposób jedezenia jest właśnie taki: fiksuję się na czymś i jem aż do jadłowstrętu nie ma tutaj znaczenia. To na bank wczesny objaw!
Bolesność piersi: No bolą po prostu okropnie. Ciągną tak spod pachy, każda mama zna ten ból. Bolą i bolą aż zajmuję się wreszcie pracą a nie szczegółowym analizowaniem ciążowych objawów, wtedy ból piersi przemija jak ręką odjął i znów muszę sobie przypomnieć że PRAWDOPODOBNIE jestem w ciąży, żeby się pojawił.
Mdłości i jadłowstręt: pojawiają się rano lub wieczorem, jak w książce. Oczywiście nie ma to nic wspólnego z faktem, że zjadłam coś co nie służy mojemu książęcemu żołądkowi. To na bank objaw ciąży!
Rwanie w podbrzuszu jak na okres: Oczywiście to znak, że zarodek się zagnieździł i jest gotowy do wzrostu i wysysania ze mnie sił witalnych.
Test ciążowy robiony w dniu spodziewanej miesiączki: wychodzi negatywnie a okres pojawia się pół godziny po teście. Ale oczywiście to nie okres, to plamienie implantacyjne!

Wspaniała jest potęga ludzkiego umysłu, potrafimy wmówić sobie prawie wszystko. Dlatego od dzisiaj zaczynam wmawiać sobie że wygraliśmy w loterii sąsiedzkiej, bo naprawdę mam ochotę na urlop na Karaibach (najlepiej w lutym)!

prywata

Chwile

wtorek, sierpnia 16, 2016

Jak opowiedzieć półtora roku? Półtora roku kiedy Lolek stał się Bubim, Młodemu wypadły jedynki (wreszcie!), odnalazł się kot, a ja wbiłam się ponownie w dżinsy sprzed ciąży? Postanowiłam zebrać chwile, te krople rozrzucone w morzu codzienności. Trochę żeby wypełnić tę półtoraroczną lukę, a tak naprawdę żeby pamiętać:

Zimowe wieczory, kiedy rozpalaliśmy w kominku i graliśmy w planszówki. Bubi leżał w swoim bujaku i wgapiał się w ogień. Za oknem sztorm. Kot mruczał na moich kolanach.
Nick szepcący mi na ucho „Wyjdziesz za mnie?” i wkładający mi pierścionek na palec, po omacku. Kochamy się szeptem, żeby nie obudzić Bubiego.
Dzień, kiedy Bubi dostał własny pokój i wyemigrował z naszej sypialni!
Pierwszy dzień Bubiego w przedszkolu. Odchodząc myślałam, że serce pęknie mi na milion kawałków.
Halloween i Młody wymazany czekoladą. Chowa słodycze po szafkach tłumacząc mi cierpliwie, że nie może dopuścić żeby Nick pożarł mu je podczas napadu głodu w nocy.
Młody kąpiący się w wodzie ze zraszaczy trawnika, gdzieś w środku Austrii, przed siedzibą firmy transportującej. Padł nam silnik, siłą woli i cudem doczłapujemy się do tego miejsca gdzie możemy na chwilę wyjść z samochodu, czekając na pomoc drogową.

Miasteczko w Austrii gdzie trafiamy w oczekiwaniu na naprwę silnika. Odbywa się tam festiwal artystów ulicznych. Całymi dniami włóczymy się po starym mieście i obserwujemy pokazy piromanów, flamenco i clownów. Pijemy wino, jemy w restauracjach i śpimy w upiornie drogim hotelu z błogą świadomością, że wszystkie koszty pokrywa ubezpieczyciel.

Wieczór na tarasie z rodzicami Nicka. Bubi śpi. Młody gra z nami w karty. Pachnie rozmarynem i lawendą. Jest gorąco. Leje się wino. Słychać szum morza dochodzący z oddali.. Za nami wiele ciepłych dni. Przed nami wiele ciepłych dni wypełnionych plażowaniem, pysznym jedzeniem, słońcem i kroplami słonej wody zasychającymi na opalonej skórze.
Nick przytulający się do moich pleców. Wdycha zapach moich włosów i szepce mi do ucha, jakim jest szczęściarzem że leżę obok niego. Potem opowiadamy sobie kolejny raz jak to było kiedy pierwszy raz się spotkaliśmy i czuję się jakbym miała 16 lat.
Metallica w Bergen. Hetfield mruczy do mikrofonu "And now I will make you bounce" i zaczynają grać pierwsze takty "Whiskey in the jar"

Dostaję pracę! Wybierają mnie spośród 400 kandydatów i do dnia dzisiejszego nie mogę w to uwierzyć.
Odstawiam Bubiego od piersi. Serce pęka mi na milion kawałków.(Macierzyństwo to mieszanka niesamowitej radości z wyczerpaniem na granicy szaleństwa i niewypowiedzianym smutkiem.) Wciąż karmię go po kryjomu przed Nickiem, który najwyraźniej nie jest w stanie pojąć jak to jest pchnąć swojego malucha w stronę samodzielności. Udaje mi się utrzymać to w tajemnicy przez dwa dni, zanim przyznaję mu się że sabotuję jego wysiłki i odraczamy ostateczny termin o kilka tygodni.
Parapetówa. Idziemy tam pijani wolnością na jedną noc, opiekunka została z chłopcami i będzie u nas do rana. Sam ten fakt wprawia nas w stan radosnego upojenia. Dochodzi trochę prosecco. Trochę piwa. Pizza. Palimy trochę magii i śmiejemy się do upadłego. Tańczymy do piosenek z youtube. Wytatuowana panna (35lat matka 4 dzieci) siada okrakiem na swoim facecie (35 lat, ojciec dwójki plus jej czwórki) i liżą się na sofie. Taksówkarz wyrzuca pijaną dziewczynę z samochodu i ta wraca na imprezę płacząc, że jej życie jest skończone. Para się kłóci i dziewczyna wybiega z pokoju z płaczem, a chłopak zbiera pogardliwe spojrzenia obecnych. Tańczymy. Nicka podrywa jedna z nauczycielek Młodego. Po jakimś czasie podrywa mnie. Wracamy do domu o trzeciej nad ranem przepełneni uczuciem, że oto cofnęliśmy się w czasie, że przez chwilę znów byliśmy w latach 90tych na jednej z tych imprez organizowanych w ogólniaku.
Udaje mi się zrobić mostek!

Oto ja!

Bubi się drze. Drze się o wszystko. Od rana do wieczora dochodzi z naszego domu wrzask. Zamykam się w pokoju i krzyczę w poduszkę z bezsilności. Kłócę się z Nickiem. Prowokuję go, bo jestem wściekła i chcę żeby on poczuł się tak podle jak ja. W końcu mi się udaje, on krzyczy i rzuca swoimi rzeczami o ziemię. Młody jest przerażony, Bubi płacze. Ja chcę po prostu wyjść z tego domu, wsiąść w samolot i wysiąść z niego gdzieś w Ameryce Południowej.
Ferie w Czechach. jedziemy z Nickiem ze stoku, ramię w ramię. Pierwszy raz. Jestem z siebie bardzo dumna! Wieczorem dostaję okres i umieram z bólu. Schodzę na kolację w spodniach od piżamy i mam w dupie co pomyśli sobie o mnie personel hotelu oraz goście. Przekonuję się, że spodnie od piżamy noszone z wyimaginowaną nonszalancją nie wzbudzają większych emocji wśród współbiesiadników. Pijemy dużo piwa, jemy pyszną kolację i gramy w Dobble.

W Czechach Bubi leciał sobie w kulki.

Bubi spada ze schodów w domu. Leci jak szmaciana lalka. Biegnę za nim, jest tuż przy mnie ale nie mogę go złapać, to dzieje się tak szybko. Ląduje na samym dole, na pupie. Rozgląda się dookoła i nie ma nawet jednego siniaka. Ja dochodzę do siebie psychicznie przez wiele dni. Uświadamiam sobie jak niewiele trzeba i jak bezsilna jestem w takiej sytuacji.
Młody przytula się do mnie i mówi "Tak bardzo Cie kocham"
Przebiegam 5 kilometrów i nie czuję się, jakbym zaraz miała umrzeć wydaliwszy uprzednio płuca i serce. Po prawie dwóch latach od porodu wreszcie czuję się znowu sobą.
Dzień po ślubie, leżymy wycieńczeni dwudniową imprezą. Chłopcy śpią snem sprawiedliwego, dobiega nas ciche pochrapywanie. Nick wyciąga przed siebie dłoń z obrączką i mówi mi, że jest zaszczycony że może ją nosić i że nigdy przenigdy jej nie ściągnie. Grozi mi brakiem rozwodu i upewnia się, że jestem świadoma w co się wplątałam.

prywata

piątek, stycznia 09, 2015

prywata

czwartek, stycznia 08, 2015

prywata

poniedziałek, listopada 10, 2014

W mgnieniu oka tropikalne lato przemieniło się w ciepłą jesień. Jeszcze tydzień temu brzoza za oknem zrzucała żółte liście. Dzisiaj zauważyłam, że całkowicie wyłysiała. Ciepły ten listopad. Za chwilę urodziny Młodego, moje, święta, Nowy Rok, ferie zimowe i nasze pierwsze wakacje w czwórkę, wielkanoc i znowu lato. Z roku na rok czas mija szybciej. Mam wrażenie, że starzeję się w przyspieszonym tempie. Słyszę, jak pod oczy wkradają się zmarszczki a na głowie sypie siwy włos.
Jedno jest pewne: życie jest zbyt krótkie, by odmawiać sobie kubka ciepłej herbaty z cytryną i CUKREM. I kostki gorzkiej czekolady z migdałami. Albo, na przykład, dziesięciu kostek. W trzy minuty.
Młody opanował sztukę malowania serc i otworzył manufakturę laurek adresowanych do mojej osoby. Co wieczór otrzymuję wyznania miłosne suto oprawione w różnokolorowe serca i koślawe dedykacje. Jestem okropnie sentymentalna i składuję te skarby w kartonie. W efekcie nie mogę znaleźć jego książeczki zdrowia, która kilka miesięcy temu wpadła mi w ręce więc przezornie odłożyłam ją tak żeby nie zapomnieć gdzie leży, za to potrafię zlokalizować pierwsze obrazki, pierwsze literki i sznurek oznaczający całe 86cm wzrostu, eksponat z 2010 roku.
W sobotni wieczór zrobiliśmy butelkę czerwonego wina. Ach, co za rozkosz dla mojego podniebienia wyrodnej matki. W ciąży wszystko co zakazane było z urzędu jakieś takie niezjadliwe. Kawa wywoływała ból głowy, wino paliło w podniebienie a sushi śmierdziało. Teraz dzień zaczynam od kubka pachnącej kawy, a tydzień kończę butelką czerwonego.
- Taki jestem zrelaksowany - powiedział Nick, nalewając sobie kolejna lampkę - zrelaksowany i wstawiony.
- No wreszcie. Może powinniśmy obalać flaszkę każdego dnia, żeby utrzymywać stan nieprzerwanej relaksacji? - zasugerowalam.
- Może, jak tylko przestaniesz karmić piersią.

Ha! I tym samym tajemnica wielodzietnych rodzin, gdzie głównym problemem jest alkoholizm, została przez nas rozwiązana. Rozwiązana, zrozumiana i potraktowana minutą refleksyjnej ciszy, należną prawdom oczywistym.

Do soboty zostało jeszcze pięć dni.